Nowy tydzień...

...nowy post. Dzisiaj podsumowanie tygodnia. Tradycyjny misz-masz:-)
Za oknem szalej jesień. Ogromny wiatr przestawia donice w ogrodzie, strąca kilogramy szyszek ze świerków, wywleka wszelkie śmieci z rabat i krzewów. Deszcz moczy wysuszone drewno w drewutni. Rano mam problem z rozpaleniem w piecu. Dymi, paruje, syczy :-) Wieczorami suszę na piecu drewno do rozpałki na następny dzień. Nawet wiosenny dzbanek z herbatą na piecu nie odgania paskudnej pogody.
"Śmierdzący leń" wpadł do mojego domu, położył mnie na łopatki, usiadł okrakiem na grdyce i roztacza smród :-).  Strasznie ciężko zabrać mi się do uczciwej roboty. Snuję się po domu i wymyślam, co by tu z nudów zjeść !! ( o, zgrozo!)

Po świętach mam dosyć pieczystego i tłustego mięcha. Chodzą za mną "wynalazki" typu sałatka z tuńczykiem. Mam zawsze pod ręką kilka puszek takowego. I gotowe.

 Ale, żeby nie było, że jestem taka beznadziejna, z wielkim trudem wymodziłam takie dwa kompleciki secesyjnych krzeseł.

No, i na usprawiedliwienie mojego folgowania mam argumenty w postaci dwóch moich kochanych dziewczyn. Nie mogę przecież przeoczyć, gdy Emilka co chwilę wymyśla coś nowego :-)

Pozdrawiam Was serdecznie

Gdy przytrafia się dzień z tych...

 

...co "nikt mnie nie kocha, nikt mnie nie lubi". Mąż 200km od domu w pracy, córka przygotowuje się do " wizytacji " teściowej. Krochmali pościel, miesza w garach, wyciera ciągle uśmiechniętą "gębę" Emilki :-) A ja, "Bida" samiusia,  zajadam smutek trzecim śniadaniem :-) Dzisiaj naleśniki z twarogiem i ananasem.

 

Twaróg, ananas z puszki, słodzik, he, he. Ale zdrowo...

Smażone na obrzydliwie tłustym, ale jak smacznym maśle z miodem :-)

Polane sokiem ananasowym z puszki :-)

A na deser po trzecim śniadaniu, kanapka z chleba własnoręcznie upieczonego, przykrytego...

 pasztetem, też zrobionym "tymi ręcyma" i ogórkiem kiszonym, z własnej spiżarni :-)

A na koniec osłodzę sobie "samotną" sobotę cukrem z zawartością 100% cukru w cukrze:-)

 Miłego weekendu Kochani !!

Mój 2011...

...pełen radości i niepokojów. Pełen ważnych wydarzeń rodzinnych. Przybyło mi dwóch członków rodziny. Szczęśliwy rok, bo nikogo nie zabrakło. To rok wielu zmian, wielu wyzwań. To dobry rok.

Dzisiaj pragnę złożyć Wam życzenia udanego, radosnego i szczęśliwego Nowego 2012 Roku !
Niech będzie upływał w zdrowiu, w pełnym gronie bliskich. Niech przyniesie spełnienie wielu marzeń !Niech będzie dla Nas wszystkich dobrym rokiem :-) 

Jeszcze na koniec chciałabym podziękować Hani z "Zielnika Hani" za pięknie wykonaną broszkę, Agnieszce z "Potrzeby wnętrza", Dorocie z "Fragomulaworld"i Tabu z "Mimochodem" za świąteczne kartki. Tabu jeszcze na koniec roku zaskoczyła mnie uroczym prezentem, własnoręcznie wykonanym dzwoneczkiem. Dziękuję. Dziękuję Wam wszystkim za moc serdecznych świątecznych życzeń pod ostatnimi postami.

Miło rozpocząć i zakończyć z Wami kolejny rok blogowania !

Do zobaczenia w 2012 Roku !

Najpiękniejsze...

 

...rozpoczęcie dnia. Takiego mmsa dostałam dzisiaj. Z takim przebudzeniem dzień musi być piękny !
Pozdrawiam poświątecznie, do jutra !

Wesołych świąt !

Już dzisiaj, na kilka chwil przed Wigilią świąt Bożego Narodzenia, chciałabym złożyć Wam życzenia.
Życzenia spokoju, zdrowia, radości i pokładów bezwarunkowej miłości. Życzenia uśmiechu, udanych prezentów i prawdziwego rodzinnego ciepła.
Zaganiani, zapracowani. Między sprzątaniem, zakupami i szykowaniem świątecznych potraw,
zwolnijmy na małą chwilkę, uśmiechnijmy się do drugiego człowieka, bo w tych dniach tak niewiele trzeba, aby sprawić komuś prawdziwą radość.
Szczęśliwych świąt Moi Mili !

Doganiam ...

 

...Was z porządkami i przygotowaniami do świąt. Dom już posprzątany. Choinka ubrana. Prezenty spakowane. W te święta choinka ubrana jest w solne pierniczki nabyte u Ili z "Mojej przystani". Wyglądają jak prawdziwe. Nawet znawcy i smakosze pierników mogą się pomylić.

 

Miłą niespodziankę miałam otwierając paczuszkę od Iwony . Były tam saszetki z pachnącą lawendą, filcowe śnieżynki i breloczek wykonany z filcu. Iwonko, pięknie dziękuję.

   

W skrzynce na listy czekała na mnie również kartka od Tabu, naszej blogowej koleżanki z bloga "Mimochodem" Dziękuję za pięknie wykonaną kartkę i ciepłe słowa.

A to już nowa-stara ramka. Bardzo lubię ramki właśnie o takim kształcie. Na zdjęciu nie kto inny tylko zakochany dziadek z Emilką. Złapali "słowny" kontakt :-) Widzę iskry w oczach mojego męża, gdy tak sobie "gugają" :-)

Jeszcze muszę tylko spędzić kilka godzin w kuchni i na koniec nie pozostało nic innego, tylko przygotować jakieś lakierki na wigilijną kolację :-)
Pozdrawiam ciepło

Patrzcie, podziwiajcie...

...i "zazdraszczajcie" :-) Ta przepiękna szkatułka jest w domu Emilki. To prezent od Miry. Fantastyczne wykonanie. Dokładność i perfekcja. Piękna stonowana kolorystyka. Mieści w sobie pierwsze babskie drobiazgi małej kobietki :-)
Miruś, wielkie dzięki od mojej córki i oczywiście od tego czarnookiego czorta :-)
I wiecie co, wpadłam z tym chlebem. Piekę raz w tygodniu. Eksperymentuję ze smakami, konsystencją i kształtem. Penelopo, Moniko, jeszcze raz dziękuję.
A tutaj jeszcze efekty pracy ostatnich dni. Do świąt coraz bliżej, a u mnie wiosna za oknem. Mam wyrzuty sumienia, że u Was tak pięknie, ciepło i świątecznie w domach i na blogach. Dajcie mi jeszcze tydzień i ja "kliknę" coś "przedświątecznego" :-)

A teraz lecę do "warstatu" podrasować secesyjną witrynę.
Weekendowe pozdrowienia

Ten post jest dla tych...

co mają dużo wolnego czasu i cierpliwości. Najdłuższy post w historii Zielonego kuferka :-)
"Zacznę od zaczynu" na domowy chleb. To miła niespodzianka, wielkie zaskoczenie i cudowny gest. A wszystko za sprawą naszej blogowej koleżanki 5.moniki. Przepiękny, bezinteresowny gest dzielenia się chlebem. To Penelopa zaraziła nas tą piękną sztuką dzielenia się prawdziwym chlebem. Moniko, kłaniam się nisko. Dziękuję serdecznie. Spróbuję dalej "wyhodować" zaczątek pysznego chleba.

Właśnie taki kształt chleba pamiętam z domu mojej babci. Prostokątny, lekko oprószony mąką. Z wielką obawą wyczekiwałam na moment wyciągnięcia go z pieca. "Fachowo" opukałam, skórka pięknie głucho dudniła :-), to znak, że chleb się udał. Mąż najpierw długo napawał się zapachem zanim skosztował. I przepadłam :-) Chleb jest rewelacyjny ! Będę teraz musiała piec chleb regularnie :-)
Dzisiaj będzie troszkę rodzinnie :-)Emilka rośnie jak na drożdżach. Jest na etapie rozpoznawania bliskich, śmiechu w głos, intensywnych prób podnoszenia się. Każdemu przygląda się z niesamowitą uwagą. Te oczy skupione na twarzy męża mówią " O, mateńko...jaki ten dziadek brzydki..."
Brzydki, ale jaki szczęśliwy,gdy może przytulić te parę kilo szczęścia:-)
A to moje dziewczyny "w pionie". To w tej chwili ulubiona pozycja Emilki. Ciekawszy jest świat z tej perspektywy :-)Jak miło jest widzieć swoje dziecko szczęśliwe. Ciągle uśmiechnięte i radosne.
Właśnie w ubiegły weekend odbyły się chrzciny Emilii. Z tej okazji na małej główce Emilki wylądował wielki, kwiecisty helikopter :-)
A ja nie mogłam się oprzeć zakupowi nostalgicznego nocnika. Emaliowany. Za kilka miesięcy będzie jak znalazł.
W tej codziennej gonitwie znalazłam trochę czasu, aby ze starych zasłon uszyć nowy obrus. Dobra, poczciwa stara bawełna, sprawdza się w każdej sytuacji.
W tej chwili dużo czasu poświęcam intensywnej pracy. W planie mam "bumelkę" dopiero po "Mikołajkach", więc póki co działam.

Znowu załapałam się na fotkę :-)




Pućce i Pierdółce życie schodzi na leniwym wylegiwaniu się przed piecem. Z resztą w pełnej symbiozie :-)
A na koniec, komu się nie znudziło, Emilka przesyła "piąteczkę". Ja natomiast pozdrawiam ciepło i życzę udanego tygodnia.

Jesienna pogoda...

... prawdziwie nas rozpieszcza. Słońce, wysoka temperatura, cudowne widoki kolorowych liści, sprawia, że taką można pokochać. Sprzyja długim spacerom, pozwala z radością witać dzień. W piecu rozpalam tylko dla Pućki, bo lubi grzać nos i brzuszek na gorącej przypiecowej blasze.
Tak naprawdę tylko jabłka w każdym kącie mojego domu przypominają, że to już późna jesień.
Ten pogodny nastrój sprzyja wszystkim członkom rodziny. Emila to pogodny niemowlak. Budzi się z uśmiechem na buźce. Trenuje głos i minki, poznaje nowe smaki, jabłek i marchwi. Sprawia, że każdy dzień niesie dla nas wszystkich wiele nowego i radosnego.
Odnawiając komplet krzeseł do swojej galerii, jedno znalazło miejsce w mojej kuchni. Rasowa "secesyjka". Całkowicie drewniane, łącznie z siedziskiem. Idealnie wpasowało się obok kuchennego pomocnika.
I komplet prawdziwych "perełek". Dwa urocze, damskie krzesełka, nie krzesła tylko właśnie krzesełka. W oryginalnym wybarwieniu, z oparciem bogatym we floralne wzory.
A teraz wykorzystując piękną pogodę idę do ogrodu. Tam też trzeba zrobić małe "conieco":-)
Pozdrawiam Was i życzę miłego dnia !